Отзывы о книге Не оставляй меня
mari-rudakova8 августа 2024Я - тое стварэнне, што не плакала ад гэтай гісторыі
Пачынаць штосьці заўсёды хвалююча. І ўвсё роўна, што гэта - хобі, блог ці новы аўтар. З нецярпеннем разгортваеш новую кнігу і паглыбляешся ў радкі, якія ці прымеш з абдымкамі ці захочаш забыцца. Падобнае адчула я і ў гэты раз, упершыню пазнаёміўшыся з кнігай Эммы Скот.
Адчуваю асаблівую цеплыню да букіністычных крам. Ніколі не ведаеш, якая знаходка чакае цябе ў гэты раз. У горадзе, дзе я зараз жыву, ён адзін. І ўсё роўна любімы. Але пару гадоў таму я была ў Мінску на курсах і выпадкова трапіла ў краму з букіністыкай. А праз некалькі хвілін выйшла адтуль з новай кнігай. Аднак мяне не пакінула маё шанцаванне - мне рэдка ўдаецца дастаць першыя часткі серый. Вось і тут я трымала ў руках другую частку дылогіі. Прыйшлося купляць і першую, каб не згубіць сутнасць апавядання.
Так і хочацца праспяваць радкі віруснай песні "А пачыналася так прыгожа..." У мяне былі такія надзеі. бо хацелася ўбачыць стаўленне галоўнай гераіні як знакамітай выканаўцы. Але ў выніку, прабачце, выйшла нешта абкуранае. Пара эпізодаў з гітарай - і вы гэта называеце выдатнай гітарысткай і аўтарам песень? Ды я больш даведалася пра хобі галоўнага героя мужчынскага полу, чым пра справу дзяўчыны. Крыўдна, бо я люблю музыку.
Прызнаюся, што аўтару не ўдалося згуляць плаксівую мелодыю на струнах майго сэрца. Таму што змест не выцягнуў з мяне ні слязінкі. Так, былі эпізоды, якія маглі выклікаць бясконцы паток маіх рыданняў. Аднак прычынай слёз на вачах у тыя моманты была вейка, якая і зараз не дае мне спакой. Я з'ела шкло і не падавілася.
Адзінае, за што я магу палічыць кнігу, што каштуе страчанага на яе часу, - запал Джоны да сваёй справы. Ён гатовы аддаць ёй увесь свой час, кожны раз набліжаючыся да адчувальнага выніку працы. І як жа мне не хапала ілюстрацый, бо як я ні спрабавала ўявіць яго інсталяцыю ў сваёй галаве, не атрымалася.
Кніга выклікала супярэчлівыя эмоцыі. Я не магу назваць яе ні дрэннай, ні добрай. Гісторыя чыталася лёгка, абяцаных слёз не было. І ўсё ж яна вымусіла паглядзець на сваю працу такімі ж вачамі, якімі сваю справу бачыў Джона.
3 понравилось1,4K
Комментарии 0
Ваш комментарий
, чтобы оставить комментарий.
Комментариев пока нет,
ваш может стать первым