SCENA DZIEWIĄTA
HARPAGON, ELIZA, WALERY
HARPAGON
na stronie, w głębi sceny
Zdawało mi się tylko, Bogu dzięki.
WALERY
nie widząc Harpagona
A wreszcie, jako ostatni sposób, zostaje nam ucieczka, i jeśli miłość twoja, piękna Elizo, potrafi się zdobyć… (Spostrzegając Harpagona). Tak, córka powinna być posłuszna ojcu. Nie trzeba zważać, czy mąż się podoba czy nie; bez posagu! to wielkie słowo: gdy taki argument wchodzi w grę, obowiązkiem jest zamknąć oczy na wszystko.
HARPAGON
Dobrze, to się nazywa mówić! O!
WALERY
Przepraszam pana bardzo, jeśli się cokolwiek uniosłem i ośmielam się mówić do córki w ten sposób.
HARPAGON
Jak to! Ależ zachwycony jestem! Chciałbym, abyś zyskał na nią wpływ nieograniczony. (Do Elizy) Tak, możesz się boczyć, ile ci się podoba: przelewam na niego całą władzę, od nieba mi daną, i życzę sobie, abyś we wszystkim była mu posłuszna.
WALERY
do Elizy
Czy wobec tego zechce pani opierać się jeszcze…