Цитаты из книги Завеі, снежань

Знаеш, часам, абышоўшы, хутчэй дойдзеш, як напрасткі.

– Ах, Параскева Андрэеўна! Ну нашто вы ето! Доля. Ці доля – горб ад Бога? Доля – ад чалавека! Ад розуму!..

Вялікая скрыня – гонар сялянскіх хат на Палессі.

Зняўшы галаву, па валасах не плачуць.

Свой клопат, зусім іншы.

Кожны жыве, як можа. Кожны сам за сваю долю вінаваты.