Цитаты из книги Идиот

- Մեր ժամանակի ու ցեղի մարդու համար ոչինչ ավելի վիրավորական չկա, քան այն, որ նրան ասեն, թե նա ինքնատիպ չէ, բնավորութամբ թույլ է, առանց հատուկ տաղանդների է և սովորական մարդ է:

- Սիրտ ունեցող, բայց անխելք կինն էլ դժբախտ է, խելացի, բայց անսիրտ կինն էլ է դժբախտ: Հին ճշմարտություն է: Ահա ես սիրտ ունեցող անխելք կին եմ, իսկ դու խելացի անսիրտ կին ես. և մենք երկուսս էլ դժբախտ ենք, երկուսս էլ տառապում ենք:

Ես ուզում եմ գոնե մեկ մարդու հետ խոսել ամեն ինչի մասին այնպես, ինչպես ինքս ինձ հետ:

- Աստված որոնում է մարդկանց, իհարկե, լավ մարդկանց, իսկ չար ու կամակոր մարդիկ նրան պետք չեն, հատկապես կամակոր մարդիկ, որոնք այսօր մի բան են վճռում, իսկ վաղն ուրիշ բան ասում:

- Գեղեցկությունը դժվար է դատել. այն հանելուկ է:

- Ես շատ լավ գիտեմ, որ ամոթ է բոլորին ասել քո զգացմունքների մասին:

- Այնպիսի մարդկանց, որոնց մարդ անմիջապես կսիրի, շուտ չի հանդիպում:

Փողը ամենից ավելի նրանով է ստոր ու ատելի, որ նա նույնիսկ տաղանդ է տալիս:

Վախկոտը նա է, ով վախենում և փախչում է, իսկ նա, ով վախենում է, բայց չի փախչում, նա դեռ վախկոտ չէ:

Երեխաների միջոցով հոգին բուժվում է...

Ես չեմ հասկանում, թե ինչպես մարդիկ այդքան կյանք ունենալով չեն կարողանում հարուստ դառնալ: Ես ճանաչում էի մի աղքատի, որը քաղցից մեռավ, հիշում եմ դա ինձ հավասարակշռությունից հանեց: Եվ եթե կարելի լիներ այդ աղքատին կենդանացնել, կարծում եմ նրան մահապատժի կենթարկեի:

Ոչ-ոք դուրս չի թռչում լուամուտից, բայց եթե հրդեհ պատահի, նույնիսկ առաջին ջենթլմենը և ամենաառաջին տիկինը դուրս կթռչի լուսամուտից: Եթե կարիքը ստիպի ճար չկա:

Անցեք մեր կողքով, և ներեք մեզ մեր երջանկությունը:

Նա չէր էլ սպասում որ իր սիրտն այդքան ցավով լցված կզարկի:

Այն ինչը սկսել է ստով, ստով էլ պետք է ավարտվի, բնության օրենքն է այդպիսին...

Ումից վախենում ես, նրան չես արհամարում:

- Բայց հիմա ես ի՞նչ ապուշ եմ, երբ հասկանում եմ, որ ինձ ապուշի տեղ են դնում:

- Գլխավորն այն է, որ արդեն փոխվել է իմ ողջ կյանքը: Ես նստել էի վագոնում և մտածում էի. «Հիմա ես գնում եմ մարդկանց մոտ. գուցե ես ոչինչ չգիտեմ, բայց սկսվել է մի նոր կյանք»: Ես որոշել եմ իմ գործը կատարել ազնվորեն ու հաստատակամ: Թերևս մարդկանց հետ ինձ համար ձանձրալի ու ծանր կլինի: Որոշել եմ բոլորի հետ նախապես քաղաքավարի ու անկեղծ լինել. չէ՞ որ ոք ոք ավելին չի պահանջի ինձնից:

- Երեխաների հետ շփվելուց հետո ես հասկանալ չէի կարող, թե ինչպես են թախծում և ինչու են թախծում մարդիկ:

- Ինձ թվում էր, որ եթե մարդ շարունակ գնա ուղիղ, գնա երկար-երկար և անցնի ահա այն գծի հետևը, հենց այն գծի, որտեղ երկինքն ու երկիրը հանդիպում են իրար, ապա այնտեղ է հարցի ամբողջ լուծումը, և անմիջապես նոր կյանք կտեսնես: